Skip to content

Na jaren in de psychiatrie en verslavingszorg dacht ze dat goede verzorging en trainen met snoepjes volstonden. De opleiding liet haar zien wat een dier nodig heeft om duurzaam te kunnen meewerken.

Startpunt

Ik heb de opleiding Sociaal Pedagogische Hulpverlening gedaan en jarenlang ervaring opgedaan in de psychiatrie en verslavingszorg.

Werken in de geestelijke gezondheidszorg heeft me doen realiseren dat mensen niet één standaardvorm van zorg nodig hebben en dat buiten de kaders denken of een mix van therapievormen het beste aansluit. Zo kwam ik ook bij het werken met dieren. Hoe mooi kan een interventie met een dier juist die factor zijn waardoor iemand meer openstaat om aan bepaalde uitdagingen in het leven te werken!

Van dierenwelzijn en coaching had ik verder weinig kaas gegeten vóór de start van de studie. Ik dacht: zolang je toepast wat je doet als diereneigenaar en traint met snoepjes, kun je dieren inzetten met mensen. Ik had echter meer de voordelen voor de mens in mijn achterhoofd dan de belasting en het effect van de interactie op de dieren. Dan is voer en verzorging niet genoeg. Ik verwachtte met de opleiding vooral bezig te zijn met het opzetten van een dierondersteunde interventie en wat daarvoor nodig is, en niet met de vraag: wat heeft het dier nodig om duurzaam ingezet te worden?

Inzichten en leerervaringen

Bij het uitwerken van de diersoortkaarten ga je in op het soorteigen gedrag, het zintuiglijk profiel en het sociaal profiel. Hierbij is me duidelijk geworden dat een dier veel sterker kan ruiken of horen dan mensen. Bij het trainen van een dier is het daarom belangrijk dat het dier went aan zijn omgeving met alle prikkels die er zijn, zoals objecten, personen of geuren. Nu snap ik bijvoorbeeld ook beter waarom een dier kan reageren op de emotie of lichaamshouding van een mens.

Het One Health-principe is de kern: het welzijn van mens, dier én natuur gaat hand in hand. Wat je in een sessie bij een mens doet (kennis over voorgeschiedenis, behoeften, triggers), moet je ook bij een dier doen. En je let in gedrag op zowel tekenen van stress als van plezier. Bijvoorbeeld: ‘moet vrij zijn van pijn’ en ook ‘heeft mogelijkheden om zijn natuurlijk gedrag uit te voeren’.

Persoonlijke groei

Ik denk dat ik tijdens deze opleiding enigszins ben veranderd. Nu stel ik het dier meer voorop. Dat merk ik al bij mijn eigen kat. Ik observeer beter hoe hij zich beweegt, let op zijn gedrag en benader hem niet op een moment dat hij kwetsbaar is, zoals tijdens het slapen. Ik heb in huis aanpassingen gedaan zodat hij genoeg hoge plekken heeft en plekken om zich af te zonderen. Ik ben me bewust van mijn eigen antropomorfe denkwijze en van hoe je daar kritisch op kunt blijven. En van hoe belangrijk kennis over tijdsbudgetten, ras, leeftijd, uiterlijk, gezondheid en hygiëne is.

Ik wil me ervoor inzetten dat anderen rekening houden met het dierenwelzijn, in plaats van alleen hun eigen behoeften aan een dier op te leggen zonder te begrijpen wat dat dier nodig heeft.

Wie wil ik zijn als professional?

Ik wil verder groeien in netwerken om een plek te vinden voor mijn AAS-activiteiten. Ik zal moeten nadenken over waar ik kan werken en of de ruimte geschikt is om, in mijn geval, honden te trainen of te huisvesten. Daarnaast wil ik onderzoek doen naar de behoefte van de doelgroep die ik wil bedienen (geadopteerde volwassenen, 18+) om meer draagvlak te creëren. Als hulpverlener wil ik samenwerken met een therapeut, zodat we in een interventie dierenwelzijn en cliëntwelzijn goed op elkaar kunnen afstemmen.


Student post-hbo Therapie met inzet van dieren, Aeres Hogeschool Dronten. Werkveld: GGZ. Dieren: hond, kat.

Dit verhaal is ingezonden voor het Zaak op Poten Symposium. Wil je ook jouw verhaal delen? Lees hoe op Jouw succesverhaal of mail naar info@zaakoppoten.nl.

Back To Top